"Weg met die 100 oefencappuccino’s"

Samen sterker: Lisa en Tjeerd
Voor de barista’s die honderd oefencappuccino’s willen overslaan, is er nu een melkschuimer die op elk melkkannetje past. Het ontwerp rolde uit een 3d-printer en wordt nu zelfs in Italië verkocht. Over het succes van Lisa en Tjeerd. "Als je een idee hebt, gewoon doen."

Het kan héél storend zijn, het gegil van een koffiezetapparaat, als de melk voor een cappuccino wordt geschuimd. “Dat zijn de barista’s die niet kunnen schuimen”, grijnst Tjeerd Schravendeel (32). “Die moeten zo’n ding kopen.”

Dat ding, een klein zwart plastic tuitje dat op een melkkannetje kan worden geklikt, ligt voor Tjeerds neus op tafel, in de werkplaats van Local Makers in Amsterdam. De jonge ondernemer is de bedenker van de perfecte melkschuimer, Foam Locus gedoopt. ‘Local Maker’ Lisa Kläver (30) is de meedenker en de maker ervan. Zij liet een simpel idee als antwoord op een “groot probleem in de horeca” rollen uit een van de 3d printers in huis.

Lisa Kläver (30)

Local Makers is een product ontwikkelingsbedrijf dat in opdracht van een breed scala aan klanten werkt, variërend van scholen tot schoenenproducenten en luchthavens. Local Makers ontwerpt ook zijn eigen producten en verkoopt 3d printers. Het bedrijf werd in 2014 opgericht door Mark Austen, en er werken nu vijf mensen.

Motto: “Think it. Make it.”

Tjeerd Schravendeel (32)

De Foam Locus is een idee van Tjeerd Schravendeel, en zijn eenmansbedrijf TJRD, dat producten ontwikkelt voor de koffie- en baristamarkt. De Foam Locus werd in 2017 op de markt gebracht en won twee prijzen. De Foam Locus is in drie maten en voor 28,50 euro online te koop en via diverse koffieleveranciers. 

Motto: “Leuk avontuur, dat is mijn instelling.”

Koffiezetten is niet heel moeilijk, maar komt wel heel nauw, weet Tjeerd, zelf barista geweest. “Er zijn 600.000 manieren om de melk te schuimen, omdat elke millimeter telt.” Een barista moet volgens hem zo’n honderd cappuccino’s zetten om het ideale kopje onder de knie te krijgen. “En als jij een van die eerste honderd voorgeschoteld krijgt, en hij is niet lekker, dan kom je misschien niet meer terug.” Voor de lerende barista moest er een snellere school zijn, dacht hij. 

“Ontwerpen is een vak. Met een naaimachine maak je ook niet vanzelf je eigen kleding.” - Lisa

Op zoek naar die oplossing, freubelde Tjeerd drie jaar geleden - toen nog ergens als verkoper in dienst - met klei een “testdingetje” in elkaar. “Ik ben helemaal niet technisch, maar het werkte goed.” Toch bleef dit eerst nog een jaar onder z’n bed liggen, voordat hij bij Local Makers aanklopte, “met het ding waarvan ik niet wist hoe ik ermee verder moest.” Drie maanden denken, testen en printen later fietste hij talloze horeca-zaken af met het eerste ontwerp. En de reacties waren “razendenthousiast”, blikt hij terug. Inmiddels zijn er 15.000 van verkocht, tot in Korea, het Midden-Oosten, de Verenigde Staten, en zelfs Italië toe. Deels dankzij het meedenkwerk van Local Makers, aldus Tjeerd.

 

“Of je nou met een schets in je hoofd of een uitgewerkt model komt, we moeten precies weten wat je wil, om je zo goed mogelijk te adviseren, en je idee zo efficiënt mogelijk te maken”, vertelt Lisa, aangesteld als lead designer. Local Makers begon als verkoper van de Ultimaker en zag behalve de techniek ook een behoefte aan creativiteit en kennis bij klanten ontstaan. En dus staan in de kleine Amsterdamse werkplaats niet alleen de Ultimakers en Formlabs, maar hangt er ook een serie schroevendraaiers, mesjes en ander gereedschap aan de muur. Want hoe gebruiksvriendelijk die printers ook zijn, zonder creativiteit, vertrouwen en tijd, kom je niet ver, weet ze. “Ontwerpen is een vak. Met een naaimachine maak je ook niet vanzelf je eigen kleding.”

“Gewoon doen, als je met iets rondloopt. Waag een gokje. Het is heel tof als lukt, en anders probeer je het nog een keer.” - Tjeerd

Met 3d printers is inmiddels heel veel mogelijk, zo blijkt uit de vitrines vol vazen, lampen, sieraden, beeldjes, schoenzolen, poppetjes en ingewikkelde onderdelen. Ze printen kunststoffen, hout, metalen, rubber en andere materialen. “Vroeger moest je op goed geluk van een ontwerp in China 2500 stuks laten maken, om er vervolgens thuis achter te komen dat het twee millimeter anders had gemoeten”, aldus Lisa.

Neem Tjeerds melkschuimer. In die drie maanden in 2016 stond hij wekelijks wel drie keer op de stoep. Om de perfecte vorm te vinden, die op elk kannetje en op elk stoompijpje van de ongeveer veertig verschillende koffiemachines past. “Best veel gepiel op de millimeter”, aldus Tjeerd. “En dan had hij nog een best straightforward idee, dat geen heel uitgebreid design proces vraagt”, aldus Lisa.

Tjeerd verruilde zijn salesbaan voor de horeca om tijd vrij te maken voor het gewilliewortel op de millimeter. “Heel spannend was het of het zou gaan lukken, maar dat is leuk.” Lisa heeft er nog wel eens een nachtje voor moeten doordraaien, “want alles moet natuurlijk met spoed”, aldus de ontwerper. “Maar ik leg ook mijn hart in zo’n product. Het is gaaf om de waarde van een idee te ontdekken en dat te voeden. Iemand komt binnen met een idee en gaat weg met zijn product. Dat geeft veel voldoening.”

Advies en goede afspraken zijn wel heel belangrijk, bijvoorbeeld over het eigendomsrecht. Lisa: “Dat ligt bij de bedenker. We gaan geen ideeën jatten.” Die veiligheid is heel belangrijk, al zijn klanten zich daar niet altijd bewust van. “Je praat met familie of vrienden in de kroeg, iemand hoort het en gaat met je idee aan de haal.” Lisa: “We leggen uit wat patent is, en zoeken van te voren goed uit wat er al bestaat en wat er nog kan, als de klant dat wil. Om patentinbreuk te voorkomen.” Tjeerd, die inmiddels ook patent op zijn uitvinding heeft: “Het ligt allemaal nogal gevoelig.”

Niet dat iedereen zich daar iets van aantrekt. Lisa krijgt ze ook over de vloer. Klanten die een al gepatenteerd product willen laten namaken. En die zich niets aantrekken van het risico daarvan. “Dan gaan we niet helpen met de productie, zonder op papier te hebben dat we niet verantwoordelijk zijn, als er wordt geklaagd.”

Of gewoon klanten die snel iets willen laten maken, en niet begrijpen hoe ingewikkeld het kan zijn. Of zes keer een afspraak maken zonder dat ze een stap verder komen. “Met alle respect”, aldus Lisa, “maar als ik het gevoel heb dat we alleen aan het kletsen zijn, houdt het op.”

Tjeerd is alweer bezig met het uitdokteren van een nieuw project. “Ook in de koffie.” Wat precies, zegt hij nog even niet. De koffiewereld is in ieder geval nog lang niet klaar met innoveren. “Koffie is namelijk best gek spul. Een kop is nooit hetzelfde gezet, door de vele variabele input zoals temperatuur, water, en steeds een andere barista. Daardoor is koffiezetten moeilijk te standaardiseren.” En dat willen we ook niet, zegt Tjeerd. “We vinden het vooral leuk als er een lachende barista achter de bar staat.” De Foam Locus haalt de lol er niet vanaf, denkt hij. “Als je het kunt, leg je hem weg. Het is echt voor beginners die het vak snel willen leren.”

Een nieuwe samenwerking met Local Makers sluit hij niet uit. “Ik weet wel beter wat ik moet vragen.” En tot slot, voor andere uitvinders in de dop, heeft hij nog een tip: “Gewoon doen, als je met iets rondloopt. Waag een gokje. Het is heel tof als lukt, en anders probeer je het nog een keer.”

“Het ontwerpen was best veel gepiel op de millimeter.” - Tjeerd

Ga nu naar je mailbox

Je ontvangt een e-mailbericht met instructies om je registratie te bevestigen. Zonder de bevestiging wordt je registratie niet verwerkt.

Ook praktische tips in je mailbox?

Denk na over de toekomst van je bedrijf. Schrijf je in voor onze gratis nieuwsbrieven!

1
0

De Zaak website maakt gebruik van cookies.

We zijn verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies.

/disclaimer
Meer informatie
Ja, ik geef toestemming