Tóch is dat kantoor nodig

Dit schrijf ik vanuit mijn boerderij in Frankrijk, vanuit een volledig ingericht kantoor met een heel snelle internetverbinding. Ik werk hier elke dag van zeven uur 's ochtends tot één uur 's middags. Bel, schrijf, Skype, neem deel aan een conference call. Kortom, ik doe alles wat ik in Nederland ook zou doen.
Tóch is dat kantoor nodig
Waarom schrijf ik dit eigenlijk op? Is iemand er nog in geïnteresseerd waar ik ben als  ik bel, Skype, facetime, mail, twitter of chat? Nee, natuurlijk niet, dat is volkomen  irrelevant geworden. Niemand zegt nog "Dag, ik bel je vanuit Frankrijk", behalve  oudere mensen als ikzelf. Het voegt niets toe.  Vroeger noemden mensen of bedrijven dat nog ‘Het Nieuwe Werken', maar dat is  een term die echt achterhaald is. Niks nieuwe werken, het is gewoon werken, zoals  het is en hoort.
 
Kinderen en families die onze boerderij in Frankrijk bezoeken, duiken meestal  onmiddellijk het gebied in waar WiFi is. Wel een beetje raar en ongezellig, maar men  is verslaafd aan dat contact.  Deze column gaat er dus niet over of dit allemaal sociaal wenselijk is of niet (want in  mijn ogen is dat echt wel discutabel) maar het gaat over werken en waar we dat  kunnen doen. Overal dus!
 
Zelf vraag ik me vaak af waarom ik nog geld zou uitgeven aan kantoorruimte. Ik heb  een huis met een kantoor en een boerderij in Frankrijk met een kantoor. Voor de rest  bezoek ik klanten over de hele wereld en werk ik vaak vanaf die locaties. Een vraag  aan de te bezoeken relatie: "Mag ik een uurtje eerder komen en even bij jullie  werken?" of aan het hotel: "Heeft u WiFi?"  - tegenwoordig al bijna overbodige  vragen. Waarom zou ik dan nog geld uitgeven aan een fysieke locatie?
 
Voor mezelf niet, maar voor mijn teams wel. Want net zoals Google en andere  bedrijven beginnen te ontdekken, is het van fundamenteel belang dat teams elkaar  fysiek zien en fysiek met elkaar werken. Alles doen via internet is niet goed voor de  productiviteit. We hebben dus wel degelijk een kantoor nodig, als we het zo willen  noemen. Een plek waar we elkaar zien, met elkaar werken, lachen, huilen, denken  en doen. Sociaal contact heet dat, gezellig toch. Gelukkig maar.
 

Leen Zevenbergen is serie-ondernemer. Hij begon op zijn 24ste met zijn eerste bedrijf, Bolesian, dat hij zeven jaar later verkocht aan Cap Gemini. Vanaf dat moment werkte hij aan circa twintig start-ups en gaf hij leiding aan drie grote multinationals. Hij is schrijver van managementboeken, geeft lezingen, heeft een aantal commissariaten en is CEO van het Zweedse zonne-energiebedrijf Solarus.

Als succesvol mkb'er deelt Leen Zevenbergen in zijn column voor De Zaak zijn ervaring en ideeën met mede-ondernemers.

 

 

Ga nu naar je mailbox

Je ontvangt een e-mailbericht met instructies om je registratie te bevestigen. Zonder de bevestiging wordt je registratie niet verwerkt.

Ook praktische tips in je mailbox?

Denk na over de toekomst van je bedrijf. Schrijf je in voor onze gratis nieuwsbrieven!

1
0

De Zaak website maakt gebruik van cookies.

We zijn verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies.

/disclaimer
Meer informatie
Ja, ik geef toestemming