Fluisterbestelwagen is de sleutel tot stadscentra

Autotest: Volkswagen e-Crafter
Steeds meer bestelwagens krijgen volledig elektrische aandrijving. Voor veel bedrijven misschien wel van levensbelang, omdat steeds meer steden ‘klassieke’ bestelbusjes met verbrandingsmotor in de ban willen doen.
Fluisterbestelwagen is de sleutel tot stadscentra

Deze keer ging onze autotester Rob van Ginneken eens niet in een gesoigneerde bolide op pad, maar reisde naar Hamburg af om daar met de nieuwe Volkswagen e-Crafter te rijden.

Het is weer eens wat anders. Vierhonderd kilogram lading achterin – het lijkt trouwens een kleinigheid in de bijna elf kuub grote laadruimte - en een dag kriskras door Hamburg zoeven zoals een pakketdienst dat dagelijks doet. In alle stilte, want onder de e-Crafter zit ongeveer dezelfde techniek die je in de elektrische Golf krijgt.

Maar dan in XXXL-formaat. Het is meegenomen dat de e-Crafter een boel gewicht kan stouwen, maar de doelgroepen hebben voornamelijk ruimte nodig. Veel ruimte. Dan praat je over leveranciers van winkels, de vloot pakketbezorgers die je in elke stad aantreft, maar bijvoorbeeld ook servicemonteurs met hun spullen en soms ook een werkplek achterin hebben.

Troefkaart: het milieu

Uiteraard speelt Volkswagen de milieutroefkaart – ze hebben wat goed te maken als ik zo vrij mag zijn – maar het allesoverheersende verkoopargument wordt natuurlijk een heel ander verhaal. In andere landen is het al zover, maar ook in ons land sluiten steeds meer steden hun centrum voor verbrandingsmotoren. Bijkomend probleempje: juist bestelwagens dieselen bijna allemaal en niet zelden willen ze op rare momenten en plekken hun lading afleveren.

In achttien Duitse, Italiaanse en Britse steden is het al hommeles en ook in ons land is veel over dat onderwerp te doen. Met een elektrische bedrijfswagen koop je oneerbiedig gezegd zekerheid dat je bij je klanten kunt komen. Of je eigen bedrijf natuurlijk.

Je kunt je afvragen hoe zinvol het is dat Volkswagen een bestelwagen ontwikkelt die op het eerste gezicht pakweg twee keer zo duur is als een ‘normale’ dieselversie. Hun marketeers hebben daarbij een fabelachtig mooi verhaal over lage totaalkosten door geringe ‘brandstof- en onderhoudskosten’.

Bij de energiekosten moet je denken aan een eurootje of vier, vijf per honderd kilometer en inderdaad valt er aan zo’n elektrobesteller niet gek veel meer te onderhouden dan banden en remmen. En die laatste dan minder dan bij een dieselbestelauto, omdat de e-Crafter voor een deel afremt door de bewegingsenergie te recupereren.

Wat mag dat kosten?

Onze importeur Pon is nauw bij de ontwikkeling van het e-Crafter project betrokken geweest en lijkt die hele discussie over een hoge prijs – in Duitsland 69 mille - niet eens aan te willen gaan. Namen en rugnummers zijn nog niet genoemd, maar ze komen binnenkort – zegt een woordvoerder – met een ‘totaalpakket’. Watch this space, zeggen de Britten dan. Ergens in oktober weten we meer.

Bedrijfszekerheid is in dit geval troef. Kennelijk zien een boel grote bedrijven in ons land dát wel zitten. De zekerheid over de toegang tot je klanten - of winkels - in de stad is bedrijfsmatig natuurlijk wat waard. Deelnemers aan de praktijktesten waren bijvoorbeeld PostNL, Albert-Heijn, Coca-Cola en DHL, bouwonderneming Heijmans, Lekkerland, Sandd en UPS.

 

Verrassend vlot

Een serieus te nemen ontwikkeling dus. Wil zo’n grote en hoge versie besteller met een bult lading achterin ook nog een beetje vooruit?

Een terechte vraag als je nagaat dat de aandrijving en het accupakket van de e-Golf worden gebruikt. In Hamburg reed ik met een deel van zijn maximale lading – 0,9 tot 1,7 ton – rond, maar dat zal in de praktijk niet zo gek veel verschillen van een grote berg pakketten of de lading van vier Euro-pallets die je vaak achterin kunt schuiven. Overigens mag je hem ook in zware versie met B-rijbewijs rijden.

Terug naar mijn expeditie door Hamburg. Het eerste dat opvalt is de souplesse waar het allemaal mee gebeurt. De besteller komt vlot van de plek en accelereert goed door. Je hebt natuurlijk ook 136 pk/290 Nm trekkracht aan boord en dat komt aardig overeen met een diesel. Maar dan veel stiller natuurlijk, echt even wennen.

Op de rondweg merk je dat de top op 90 is begrensd. Niet zo raar, want anders gorgelt de energie uit de accu’s natuurlijk. Op een of andere manier voelt hij in de stad trouwens wendbaarder aan dan de verhuis-Crafter die ik onlangs voor een zwaar vervoersklusje heb gehuurd. Zijn uitrusting is sowieso een slag beter, want Volkswagen trekt in de e-Crafter het complete pakket open. Bijkomend voordeel voor je chauffeur – of jezelf – is dat het een stuk comfortabeler rijdt.

 

Vraag het aan Rob

 

Hoe ver kom je op een werkdag?
Ik schat na een dagje sturen dat het in de praktijk ergens tussen 150 en 170 kilometer ligt. Zo lang je hem inderdaad – zoals bedoeld – in en om de stad gebruikt. Dat is voor de bedrijven die aan de pilot deelnamen kennelijk meer dan zat, want die mikken op 70 tot 120 kilometer per dag.

En dan een dag wachten tot hij weer is opgeladen?
Het is inderdaad geen goed idee om hem aan een gewoon stopcontact te hangen. Aan een gewone muurbox duurt het een uur of vijf. Met een 40 kW snellader is hij in de lunchpauze – 45 minuten – weer aardig vol. Gebruik in ploegendienst is dus ook niet uitgesloten.

Ook een vraag aan Rob? Start een chat in MijnZaak

Als zelfstandig freelance autojournalist van De Zaak reist Rob van Ginneken - letterlijk - de hele wereld over om de nieuwste ontwikkelingen te volgen, ontwikkelingstechneuten

Ga nu naar je mailbox

Je ontvangt een e-mailbericht met instructies om je registratie te bevestigen. Zonder de bevestiging wordt je registratie niet verwerkt.

Ook praktische tips in je mailbox?

Denk na over de toekomst van je bedrijf. Schrijf je in voor onze gratis nieuwsbrieven!

1
0

De Zaak website maakt gebruik van cookies.

We zijn verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies.

/disclaimer
Meer informatie
Ja, ik geef toestemming