29 april 2021

Oud-marinier Edwin van Sambeek vertelt

Wanneer Edwin (48) en zijn vrouw Citty (45) van Sambeek in 2014 een bezoek aan Bali brengen, besluiten ze om hun eigen bedrijf op te richten: STOER BRACELETS. Tot zover niets nieuws onder de zon, tot je de bijzondere achtergrond van Edwin kent.

In 1997 werd Edwin als marinier nog uitgezonden naar Bosnië. Tegenwoordig benut hij zijn werkzaamheden als sociaalpedagogisch hulpverlener om een maatschappelijk verantwoorde armbandencollectie te creëren. Edwin: ‘Ik wilde eigenlijk een webshopje beginnen als kleine bijverdienste, maar dat groeide al snel uit tot een goedlopend bedrijf’.

Edwin van Sambeek

Laten we bij het begin beginnen. Op 16 juli 1973 wordt in Boxmeer Edwin van Sambeek geboren. Al vroeg in zijn jeugd ontwikkelt hij een interesse voor werken bij Defensie en in 1993 treedt hij toe tot het Korps Mariniers.

Hij werkt daar tot 1998, en de SFOR-missie naar Bosnië (foto) maakt onderdeel uit van zijn carrière als marinier. Na zijn terugkeer in Nederland besluit hij om het roer radicaal om te gooien.

Waarom nam je het besluit om de defensiewereld te verlaten en iets totaal anders te gaan doen?

Al toen ik nog werkzaam was binnen het Korps heb ik nagedacht wat ik zou willen. Daar blijven… Of een baan zoeken in de burgermaatschappij. Dit was lastig, totdat een collega zei dat hij was aangenomen bij een jeugdinrichting. Dat leek me ook wel wat, werken met jongeren. Nadat ik was aangenomen, ging ik als hulpverlener aan de slag binnen een groep van criminele jongeren met verslavingsproblemen.

Overigens zitten er meer overeenkomsten tussen het werk dat ik bij de marine deed en wat ik nu doe, dan je in eerste instantie zou denken: teamwork is in beide bedrijfstakken bijvoorbeeld essentieel. Dat is bepalend voor je succes als marinier, maar ook als sociaalpedagogisch hulpverlener.

Toch waren er ongetwijfeld ook de nodige verschillen merkbaar. Het zijn toch twee andere werelden. Hoe ervoer je de eerste periode in deze nieuwe werkomgeving?

Het was een erg pittige tijd omdat ik totaal geen ervaring had met het werken met deze kinderen. Er vond erg veel agressie plaats binnen de groep en in de directe omgeving van deze jongeren. Maar nadat ik mezelf ‘bewezen’ had, kreeg ik allerlei opleidingen binnen justitie aangeboden om hierin beter te kunnen functioneren.

Eigenlijk was dit natuurlijk de omgekeerde wereld, maar zo ging dat toen. Soms denk ik er weleens aan hoe het geweest zou zijn als ik gebleven was bij het Korps, maar het heeft denk ik zo moeten lopen.

Wat voor opleidingen waren dat en hoe zag je carrière binnen het sociale domein er tot nu toe uit?

Justitie bood me de hbo-opleiding Social Work aan, en daarnaast volgde ik verschillende interne opleidingen. De eerste vier jaren van mijn loopbaan buiten het leger, vonden plaats in de gesloten jeugdinrichting Harreveld.

Vervolgens stroomde ik door naar Ambiq, een instelling die gespecialiseerd is in kinderen met een lichtverstandelijke beperking en alle problematiek die daaruit voortvloeit. Inmiddels werk ik 18 jaar voor deze instelling, waarvan 14 jaar op een besloten groep voor kinderen met sterke gedragsstoornissen en een licht verstandelijke beperking.

Tot zover carrièreswitch nummer één, die op zijn zachtst gezegd al uitzonderlijk te noemen is. In 2014 besloot je om samen met je vrouw Citty, je eigen sieradencollectie te starten. Hoe is dat idee ontstaan?

In 2014 gingen we met zijn tweeën op vakantie naar Bali, één van onze favoriete vakantiebestemmingen. We zagen daar hoe de zilverfabrieken overuren draaiden om aan de groeiende vraag te voldoen. Die vraag kwam vooral voort uit het feit dat er een paar heel grote spelers in de markt waren die aan populariteit wonnen.

Wat ons echter tegenstond, was dat er weinig rekening werd gehouden met de arbeidsomstandigheden van de werknemers. Dat wilden we anders aanpakken, met de oprichting van onze eigen armbandencollectie STOER BRACELETS.

Hoe zou je jullie producten omschrijven?

We zijn in een vrij korte tijd ontzettend hard gegroeid en hebben ondertussen veel keus in sieraden van zilver, paracord, leer, scheepstouw en kralen. Alles heeft een bepaalde prijsklasse en er zit voor iedereen wel wat tussen.

De prijzen variëren van €16,95 tot €840. Dit laatstgenoemde bedrag geldt voor de zware zilveren armbanden die we aanbieden, maar het meest verkopen wij de ‘paracord armbanden’ in de prijsklasse van €22,95. We zijn relatief goedkoper dan andere merken, onder andere omdat wij er niet van hoeven te leven. We hebben immers allebei onze eigen baan nog naast STOER BRACELETS.

Je werkzaamheden als marinier hebben je niet helemaal losgelaten, zien we als we jullie collectie bekijken. Er is zelfs een ‘Defensielijn’ binnen jullie assortiment. Wat moet ik me daarbij voorstellen?

Onder deze lijn, speciaal ontworpen voor mariniers, (oud-)strijdkrachten en alle andere geïnteresseerden, valt bijvoorbeeld een aantal ‘paracord armbanden’. Voor elk krijgsmachtonderdeel hebben we een unieke armband ontworpen met daarbij een verwijzing naar dat specifieke krijgsmachtonderdeel, zoals marine of landmacht, of naar een specifieke uitzending. In het wat duurdere segment hebben we ook armbanden die zijn uitgevoerd in een combinatie van zilver en leer.

Er ligt dus een link tussen je werk bij Defensie en veel van de producten die jullie verkopen. Ook je werk als sociaalpedagogisch hulpverlener en de manier waarop het productieproces van STOER BRACELETS eruitziet, staan niet los van elkaar. Wat kun je daarover vertellen? 

Maatschappelijk verantwoord ondernemen was vanaf dag één een topprioriteit voor Citty en mij. Om die reden speelt de doelgroep waarmee ik dagelijks werk als hulpverlener, een onmisbare rol bij het maken van het eindproduct.

Onze armbanden worden voor het grootste gedeelte gemaakt door mensen met een beperking, die in een dagbesteding hun werkzaamheden hebben. Helaas is onze werkplaats door corona al een jaar gesloten, waardoor ik een andere oplossing moest zoeken. Gelukkig hebben we mensen bereid gevonden om dit werk vanuit huis te doen in hun eigen tempo. De bestellingen sturen wij naar ze door en dit werkt uitstekend op deze manier.

Wat is er veranderd in jullie levens sinds de oprichting van dit bedrijf, en valt dit wel te combineren met jullie andere banen?

We hebben in de afgelopen jaren heel veel leuke mensen ontmoet die we anders nooit zouden hebben ontmoet, en dingen gedaan die we anders nooit hadden gedaan. Dat loopt uiteen van het ontmoeten van bekende Nederlanders die onze armbanden dragen zoals Johny de Mol en Bibian Mentel, tot het zien van ons bedrijfslogo op een Formule 4-raceauto. We sponsorden namelijk een jongen die in de voetsporen van Max Verstappen wil treden.

Ook hebben we een fotoshoot gedaan met Milou, een meisje met syndroom van Down die fotomodel wilde worden. Het mooiste van die laatste ervaring, is dat ze nu modellenwerk doet voor andere bekende merken en zelfs haar eigen armband in onze webshop verkoopt. Door dit soort ervaringen hebben we er geen moeite mee om onze andere werkzaamheden te combineren met het runnen van STOER BRACELETS.

Je vertelde net al dat je Bibian Mentel door jullie werk hebt leren kennen. Hoe is jullie samenwerking tot stand gekomen en hoe zag of ziet die eruit?

De eerste ontmoeting met Bibian en haar man Edwin vond vorig jaar in de zomer plaats. Bibian had voor haar man een armband gekocht bij ons. Ik besloot om haar te benaderen met de vraag of er een samenwerking mogelijk was tussen ons en hun Mentelity Foundation.

Deze stichting zet zich er voor in om kinderen en jongvolwassenen met een mentale en fysieke uitdaging te inspireren, en te stimuleren om te gaan sporten. Een partnership was al gauw geboren, met als gevolg dat we voor een monsterklus kwamen te staan.

Vertel…

Bibian en haar man wilden armbanden met haar lijfspreuk ‘LEEF’ gaan verkopen, welke door ons zouden worden geproduceerd. Dit was een regelrechte hit en de eerste batch van 200 stuks was binnen no-time uitverkocht. Deze armbanden worden met de hand geknoopt en daarvoor hadden we zeker anderhalve week nodig met twee mensen.

Inmiddels hebben we 600 armbanden geleverd, en met de opbrengst heeft de Mentelity Foundation prachtige dingen kunnen doen. Haar overlijden op 29 maart, raakte mij en mijn vrouw behoorlijk. Vooral omdat ze zoveel wilskracht had en zo positief in het leven stond.

Hoewel jij als enige in dit artikel wordt geïnterviewd, kunnen we volgens jou zeker spreken van STOER BRACELETS als een echt familiebedrijf?

De werkzaamheden van mijn vrouw binnen STOER BRACELETS is exponentieel gegroeid in de loop der jaren, maar eigenlijk kunnen we vanaf de oprichting al spreken van een familiebedrijf. Ook Citty werkt bij Defensie en toen onze klantenkring begon te groeien, heeft ze de volledige boekhouding op zich genomen. Daarnaast heeft ze mij altijd ondersteund bij evenementen zoals de Veteranendag.

Omdat ik ook nog steeds werk in de sociale dienstverlening, neemt zij de honneurs waar wanneer ik er niet ben. Het beantwoorden van de telefoon, het aannemen van bestellingen en bijvoorbeeld de afhandeling van geretourneerde producten, zijn de taken die zij dan doet. Om die reden willen ook niet groter groeien dan we nu aankunnen. We zijn blij dat we daar samen een balans in hebben weten te vinden.

Hoe zien de toekomstplannen eruit voor STOER BRACELETS en jouw persoonlijke carrière?

Hoewel we dus geen plannen voor verdere groei hebben, kan geen persoon of bedrijf zonder toekomstvisie. Voor de komende vijf jaar is die voor ons glashelder: We willen ervoor zorgen dat we een constante omzet hebben zodat we onze mensen van werk kunnen voorzien, maar we willen dit bedrijf wel met zijn tweeën kunnen blijven runnen.

We willen geen personeel dat onze taken overneemt, omdat dan de druk ontstaat om een bepaalde omzet te moeten behalen. Dat willen we niet. In mijn werkzaamheden op het sociaalpedagogisch vlak wil ik voorlopig lekker blijven waar ik nu zit: in een stabiel team en werkzaam voor een leuke doelgroep.

Afgelopen week werd ik nog gevraagd voor een andere functie waarbij ik meer vrijheden en een hoger salaris zou krijgen. Dit aanbod heb ik vriendelijk afgeslagen. Wie weet kijk ik hier over vijf jaar anders tegenaan, maar op dit moment kan ik mijn team en de doelgroep waarmee ik werk niet missen.

Tekst: Bas van Rijzewijk
Foto’s: Edwin en Citty van Sambeek

Share on print
Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter

Lees ook…