Share on print
Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on google
Monkey- & kleptoproof

Monkey- & kleptoproof

6 juni 2016
We hebben nog een paar maanden te gaan voor de deuren van ons suitehotel in Rotterdam worden geopend. Terwijl onze vakmensen in de bouw nog gedreven bezig zijn met technische installatiewerken, het plaatsen van muren en ramen en het restaureren van plafonds houden wij ons bezig met wat onze gasten straks zullen ervaren als de signatuur van ons hotel.

Luxe

Een luxe uitstraling is wat we beogen in Pincoffs. Voor een groot deel zorgt ons prachtige hoekpand daarvoor. Het is een rijksmonument aan het water nota bene. En daar zijn er niet zo heel veel van in Rotterdam. Een ander deel van de luxe uitstraling lees je af aan de afwerking en materiaalkeuze. Het laatste dat het gevoel van luxe bepaalt, is de inrichting van de suites en kamers. Denk hier aan gordijnen en de manier waarop deze worden bevestigd, stoffen, het soort tapijt, de badkamerkranen en –tegels, sanitair, de bedden, meubels, gadgets, etc.

Ipod-houder

De meeste zaken zijn uitgezocht en gekocht. Mijn vrouw Karen, onze styliste Mirjam en ik hebben gelukkig zelden of nooit een meningsverschil over smaak. Deze komt wonderwel goed overeen. In grote lijnen is onze rolverdeling als volgt: Ik voer met de door ons uitgekozen leveranciers scherpe onderhandelingen om straks zoveel mogelijk luxegoederen op onze kamers aan te kunnen bieden. Wij willen dat elke kamer is voorzien van een prachtig espressoapparaat en de origineelste Ipod-houder die we hebben gezien. Eerlijk gezegd ben ik steeds weer trots dat deze leveranciers met ons in zee willen.

Argusogen

Karen heeft geen last van dat sentiment. Ze kijkt met argusogen naar de zeges die ik binnensleep. Als ze een wonderlijke creatie van een designer voor zich heeft, stelt ze drie vragen: Begrijp ik dit ding? Kan dit eenvoudig stuk? Wordt dit snel gepikt?
Alles wat bij ons op de suites en kamers staat, moet monkey-, hufter- en kleptoproof zijn. Vaak testen wij apparaten bij ons thuis. Gebruiksgemak en kwetsbaarheid zijn zo goed in te schatten. Maar hoe weet je nu of iets wordt gepikt uit jouw hotel? Zelf nam ik ooit een badmat uit Japan mee in mijn koffer. Als aandenken. Gepikt? Feitelijk wel, want ik betaalde niks. De dame aan wie ik vroeg of ik het mocht meenemen, knikte ja, maar dat zegt niet veel in Japan. ‘Nee’ is onbeleefd.

Fatsoenlijk

Persoonlijk denk ik dat mensen over het algemeen fatsoenlijk zijn, zeker onze gasten. Waarom zou je een badmat, badjas, slippers, tv of staande lamp als ‘souvenir’ mee naar huis nemen? Ik zie daar de lol niet van in, maar volgens de kenners is dat bijzonder naïef. Laatst las ik een column van bedrijfsrechercheur Gerd Hoffmann. Hij beschreef een gevalletje in een verzorgingstehuis, waar elke nacht op een kamer geld uit een lade verdween. Natuurlijk was het personeel verdacht. De door Hoffmann in een kast verborgen camera wees een verrassende dief aan. Een medebewoonster van bijna 90, die zich met een rollator voortbewoog, bleek ‘s nachts een soepele panter die lades leeghaalde.

Diefstal

In de afgelopen tijd hebben we veel hoteliers gevraagd naar hun ervaringen met diefstal. We hoorden dat er sporttassen met lcd-televisies, maar ook een staande schemerlamp van 1.60 meter zijn meegenomen. Bizar toch? Natuurlijk is alles te beveiligen. In winkels kun je mensen vragen of ze hun tas willen openen. In een hotel waar gastvrijheid voorop staat, ligt dat gevoelig. Je denkt wel tien keer na voor je een gast vraagt de koffer te openen. Misschien beledig je hem wel.
In de BBC-serie Hotel Babylon wordt ook meer meegenomen dan zeep en shampoos. Maar dat geeft daar niks. Ze rekenen alle gasten standaard 10 procent extra als schadevergoeding… Maar wij vinden onze eigen manier om onze spulletjes te beveiligen. En we hopen dat mensen zich realiseren dat we alles hebben moeten aanschaffen met ons zuur verdiende en geleende geld. Van ons stelen is iets anders dan van een hotelketen. Toch?

Hufter-proof

Het meest bizarre verhaal over diefstal in een hotel dat wij hebben gehoord, ging over open haarden. Daarom wil ik in ons hotel een afgesloten haard met een gasbrander. Minder echt, maar veiliger. Vooral vanwege het volgende. Iemand vertelde ons, dat een op zich fatsoenlijk ogend stel diep in de nacht toen het haardhout op was, had besloten de antieke kast in stukjes aan de vlammen te voeren. De nacht moet heerlijk warm zijn geweest, want de acht kastenlades waren de andere dag veranderd in as. Deze haard was kleptoproof, maar niet helemaal hufter- en pyroproof. Je kunt niet aan alles denken.

Reageer via de link onderaan dit artikel.

Auteur: Edwin van der Meijde

Lees ook…