Inhoudsopgave
Glasblazer Mark is een vakman, vol energie. De geboren Engelsman woont en werkt al 22 jaar in Nederland, sinds 2014 in het Twentse Ootmarsum. Uit gesmolten zand blaast hij daar de prachtigste creaties: van kleine drinkglaasjes, vaasjes en Twentse siepel-lichtjes tot prachtige bokalen en grote vrije werken, zoals een enorme glazen kwal die in zijn atelier aan het plafond hangt. Zijn creaties vinden wereldwijd aftrek, van Amerika tot China.
Glasblazen is geen alledaags beroep. Hoe ben je daarin terecht gekomen?
Mark: “Ik ben al sinds mijn zestiende gefascineerd door glasblazen. Ik hield niet van studeren, dus ging naar een vakopleiding. Ik werd toegelaten op de opleiding Glaskunst en -Design aan de universiteit van Stoke-on-Trent, het hart van de Engelse glasindustrie. Ik bleek het aardig te kunnen en maakte als eerstejaars examenstukken waarmee derdejaars afstudeerden. In de avonduren werkte ik voor docenten. Voor ik het wist, was ik fulltime aan het werk.”
“Na mijn afstuderen kreeg ik grote opdrachten: ik blies een complete collectie voor het luxe warenhuis Liberty in Londen en mocht voor 20th Century Fox historische sellery vases voor de Titanic namaken, niet met een mal maar uit de hand. In korte tijd vestigde ik internationaal naam. Dat bracht me in 1998 naar Nederland. Ik opende in Orvelte samen met mijn vrouw een eigen glasblazerij.”
Je zit nu in een oud scoutinggebouw in Ootmarsum. Vanwaar die verhuizing?
“Eind 2013 zocht ik een nieuwe locatie. Al snel kreeg ik een telefoontje van de gemeente Dinkelland. Of ik interesse had in een ruimte in het oude klooster in Ootmarsum. Het abdijgebouw vond ik niks, maar pal daar tegenover zag een leegstaand pand waar eerder een muziekschool, verenigingen en de scouting hadden gezeten. Dát was precies wat ik zocht. Het stond op de nominatie voor sloop, maar gelukkig konden we dat tegenhouden. Ik mocht het huren.”
Je hebt het pand onlangs gekocht. Wat maakte dat je besloot tot de aankoop van het pand?
“Het huurbedrag bleek hoger uit te pakken dan verwacht en ik had nog andere kosten. Toen ontstond het idee om het pand zelf te kopen. De gemeente wilde meewerken, maar de bank durfde het niet aan. Omdat ik Brits ben en te weinig eigen middelen kon meebrengen. Toen wees mijn adviseur mij op een alternatieve vastgoedfinancier. Daar lukte het wel.”
Wat maakte dat het bij die partij wel kon?
“Naast wat eigen vermogen, dat we vorig jaar dankzij aantrekkende business weer konden opbouwen, zouden we € 195.000,- moeten lenen. Niet veel voor zo’n pand met zoveel grond in het centrum van Ootmarsum. Dat is precies waar deze vastgoedfinancier naar kijkt; zolang de waarde van het pand voldoende hoog is ten opzichte van het leningbedrag, is financiering in veel gevallen mogelijk. Details waar de bank over viel, kon ik bij deze partij goed uitleggen en zij vonden dat geen belemmering.”
Wat heeft deze zet jou opgeleverd?
“Ik zit op een derde van mijn oude huurlasten en het pand is intussen flink meer waard geworden. Achteraf snap ik nog steeds niet dat de bank het niet aandurfde. Ik weet zeker dat het een verantwoorde zet was. En mijn investeerder gelukkig ook!”
