Private equity zonder klassieke exit. Hoe een fonds zijn geld terugverdient als er geen bedrijf te verkopen is

Wie investeren in private equity overweegt, kent het gebruikelijke patroon. Je legt je kapitaal in bij een fonds, dat daarmee niet-beursgenoteerde bedrijven opkoopt en er jarenlang actief aan sleutelt, van strategie tot kostenstructuur, om ze winstgevender te maken. Na een aantal jaren volgt de exit: de bedrijven worden met winst verkocht aan een andere partij of naar de beurs gebracht, en pas dan komt jouw geld terug, hopelijk met een goed rendement.

Dat model heeft ondernemers decennialang aangetrokken, maar het kent een paar hardnekkige ongemakken. Je kapitaal zit al die jaren vast, zonder mogelijkheid om er tussentijds uit te stappen of er tussentijds inkomsten uit te ontvangen. Je betaalt vanaf dag één beheerkosten, maar ziet pas iets terugvloeien bij die exit aan het eind, áls die er komt tegen de juiste prijs. Je hebt bovendien nauwelijks zicht op wat er met je geld gebeurt: een traditioneel fonds is vaak een black box van ondernemingen achter juridische lagen. Daar komt een beloningsstructuur bij die de beheerder betaalt voor het beheren van uw geld, los van of het iets oplevert. En de vraag blijft of de bedrijven waarin het fonds belegt aansluiten op de markten van morgen, of juist op de verzadigde sectoren van gisteren.

Maar er bestaat een alternatieve vorm van private equity die diezelfde langetermijnfocus houdt, maar de exit anders invult. Het biedt dezelfde voordelen als het klassieke private equity beleggen, zonder de nadelen. Bovendien richt het fonds zich op winst voor de belegger én winst voor de natuur.

Duurzaam beleggen in natuurherstel

Het GroenVermogen Duurzaam Projectenfonds investeert in de vroege fase van grootschalige natuurprojecten, zoals herbebossing en landherstel. De waarde zit dan niet in een onderneming die later wordt verkocht, maar in wat het project zelf voortbrengt. Een herstellend bos legt jarenlang CO₂ vast, en die vastlegging wordt omgezet in CO₂-certificaten, elk goed voor één ton CO₂ die aantoonbaar is vastgelegd.

Dat een certificaat pas ontstaat nadat een onafhankelijke partij de vastgelegde CO₂ heeft geverifieerd, volgens een internationale standaard als Gold Standard of Verra, geeft het zijn waarde. En dat verificatiemoment doet nog iets: een project verschuift daarmee van ruwe natuur naar een gevalideerd, verhandelbaar product, wat op zichzelf al een waardesprong op kan leveren, los van de mogelijke waardestijging van CO₂-certificaten op de vrijwillige CO₂-markt zelf.

Die certificaten worden verkocht aan bedrijven en organisaties die - terwijl ze hun CO₂-voetafdruk ook zo veel mogelijk proberen te reduceren - hun eigen resterende uitstoot willen compenseren. Dáár komt het rendement vandaan: uit wat het herstelde land aantoonbaar heeft vastgelegd, niet uit de verkoop van een onderneming. Die aanpak levert bovendien iets op wat klassieke private equity niet biedt: je geld herstelt echte natuur, vergroot biodiversiteit en versterkt lokale gemeenschappen, terwijl het ook is belegd met het oog op rendement.

Het GroenVermogen Duurzaam Projectenfonds is bovendien geclassificeerd als SFDR Artikel 9-fonds: de zwaarste categorie in de Europese duurzaamheidsverordening, voor fondsen die duurzaamheid als doel hebben in plaats van het alleen mee te wegen. Aan die classificatie hangen strenge verplichtingen: fondsen in die categorie moeten kunnen aantonen dat elke euro daadwerkelijk bijdraagt aan hun duurzame doel, in dit geval meetbaar en gecertificeerd natuurherstel.

Dezelfde horizon, andere ervaring

Belangrijk om eerlijk te zijn: ook hier zit je geld jaren vast. Natuur laat zich niet haasten, en een project heeft tijd nodig om zich terug te betalen. Wie een korte horizon zoekt, is bij private equity in welke vorm dan ook aan het verkeerde adres.

Het verschil zit niet zozeer in de lengte, maar in hoe die jaren eruitzien. Waar het klassieke model je tot de exit laat wachten, keert het GroenVermogen Duurzaam Projectenfonds al tijdens de looptijd een tussentijds beoogd voorschotdividend uit.

Ook de kostenstructuur is aantrekkelijk. Er worden geen vaste beheerkosten gerekend; de beheerder verdient pas een prestatievergoeding zodra het rendement een bepaalde drempel overschrijdt. Het belang van de fondsbeheerder is dus in lijn met het belang van de beleggers, en je betaalt alleen als de fondsbeheerder goed presteert.

En waar je bij een traditioneel fonds maar moet vertrouwen dat de beheerder de juiste bedrijven koos, zijn natuurprojecten tastbaar: letterlijk aan te wijzen op de kaart, met een voortgang, hoeveel er is aangeplant, hoeveel CO₂ er is vastgelegd, die onafhankelijk wordt gecontroleerd. Geen black box, maar een duurzame asset die je kunt volgen.

Waarom dit ondernemers aanspreekt

Voor ondernemers die vermogen in hun bv hebben staan en dat willen laten renderen, verandert dit de afweging. Het gaat nog steeds om een langetermijnbelegging. Dit fonds doorbreekt echter de beruchte cashflow-droogte van private equity met tussentijdse inkomsten, en vermindert de complete afhankelijkheid van één onzekere eindverkoop. In plaats daarvan komt het rendement uit fysieke assets die je kunt volgen: een bos dat groeit en CO₂ vastlegt, gevolgd door certificaten die na onafhankelijke controle worden uitgegeven en verkocht. En die herstelde bossen en stukken grond? Die versterken de biodiversiteit en de levens van lokale gemeenschappen.

Bij deze alternatieve vorm van private equity komt het rendement uit de verkoop van certificaten die een meetbaar, fysiek proces heeft voortgebracht, in plaats van uit een toekomstige overname die kan tegenvallen. Voor wie de lange horizon van private equity toch al accepteert, is dat een wezenlijk andere manier om die jaren door te komen, met beoogde tussentijdse inkomsten onderweg en herstelde natuur als resultaat.